Doğduk elbetteki öleceğiz bu insan oğlunu için Mevlana'nın tayin ettiği bir durum. Tüm canlılar için geçerli bir kaide.Yüce kitabımız "Her nefis ölümü tadacaktır" diyor. Bu adım adım her nefis için tecelli ediyor ve etmeye de sonuna kadar devam edecek
Ölüm her an ensemizde onunla içli dışı yaşıyoruz gün yok ki bir dostumuzu arkadaşımızı, komşumuzun, uzak yakın tanıdıklarımızın vefat haberlerini alamıyoruz.İşte yine böyle bir acı haber daha kapımızı ne yazık ki çaldı.
Bu defaki haberleri yüreğimizi de ziyadesiyle dağladı. 90 yaşını aşan amcam vefat eti. Sağlıklı yaşına göre dinç sayılan amcamı aniden ölüm bulmuştu.
Apar topar memlekete gittik ve amca oğlanları, kızları uzak yakın akrabalar eş dost ile görüşüp buluştuk.
Amcam her fani gibi emanetini teslim etmiş ve bu dünyada ki serüvenini de kapatmıştı. Defin sonrası alel acele mezarı terk edilirken, mezarının başına oturup gerekli duaları okudum. Diğer tarafta hayatı bildiğim kadarı ilede zihnimde filim şeridi gibi geçti.Hayat mücadelesini ömrünün son dakikasında kadar devam ettiren amcam: Yengemin yıllar önce vefatı ile yanlız kalsa da yanında kızının olması bunu az da olsa hafifletti. Amcalarımın yaşamında da buna şahit olduk
Erkekler eşlerinin vefatı sonunda yalnızlığa mahkum oluyorlar. Bu tarihten sonra tabiri caizse kimyaları bozuluyor.Tıpkı dayımın vefat eden yengem için " ben şimdi öldüm" demesi gibi. Bu ifade herşeyi fazlası ile açıklamaya yetiyor.
Amcamın vefatı ile dedemin çocukları bu dünyada sağ kalmamış oldu Demek ki bir insanın dünyada hükmü yüzyıl bile nerede ise sürmüyor.
İşte dünya bundan ibaret.Tek tek toprağa sevdiklerimizi verirken bu sonuç bizi de elbette bekliyor.
Ne yazık ki bu görünen tablonun etkisi ve bunu kavrama bilinci de şimdilerde kaybolmuşa benziyor. Mezarlıkta bile konu başka buna şahit oluyoruz.Oysa dünya boş bizler faniyiz. Bu fani alemde, bize biçilen rolü gereği gibi sorumluluk bilinci içerisinde oynayıp göçüp gitmek en güzeli değil mi?. Elbetteki er yada geç gideceğiz de önemli olan hoş bir seda bırakıp gitmek.Gerisi hani bir laf var ya tam buna uyuyor "safa sifo" Sen mezarında hesaba çekilirken gelenler düğün yemeği ikramlar yapılıyor. Evlatların yakınların ise taziyeye gelenlere nasıl hizmet edeceğini düşünüyor. Malın mülkün evlatların geri dönerken sen amelin ile mezarında baş başa kalıyorsun, Hayatın özet işte bu.
Bizden söylemesi.