Marteniçka ritüelinin en önemli kısmı, bu aksesuarların doğayla buluşturulmasıdır. Geleneklere göre, ilk leylek veya kırlangıç görüldüğünde Marteniçka çıkarılır ve çiçek açan bir ağaca asılır ya da suya bırakılır. Bu hareket, doğanın uyanışına katılımı ve yeni başlangıçları simgeler. Ayrıca bazı bölgelerde Marteniçkalar, dilek tutularak ağaca bağlanır ve böylece yeni yılın bereketli ve sağlıklı geçmesi temenni edilir.
Türkiye’nin Trakya bölgesinde de görülen bu gelenek, özellikle Bulgar göçmenleri tarafından yaşatılmaktadır. Günümüzde Marteniçka, sadece geleneksel bir ritüel olarak değil, aynı zamanda dostluk ve dayanışmanın bir sembolü olarak da kabul edilmektedir. Baharın gelişini müjdeleyen bu renkli ve anlamlı ritüel, kültürel mirasın yaşatılmasının güzel örneklerinden biri olarak her yıl coşkuyla kutlanmaktadır.