Yıllar geçtikçe insan gerçekler ile yüzleşiyor...
İnanılmaz bir pişmanlık yaşıyoruz...
Boş insanlara büyük anlamlar yüklemenin büyük bir hata ve zaman kaybı olduğunu anlıyoruz...
Biz de, sevgi, şefkat ve merhamet var.
Onlarda, çıkar, maddiyat ve boş bir ego var.
Uzak durdukça anladık ki , hepsi çok küçük insanlarmış.
Bu tipler sâdece maddiyat odaklı.
Maddiyat için herkesi satarlar.
Yapılan hiç bir iyiliği görmez, kabullenmez ve her şeyi kendilerine mal ederler...
Zaman içinde anlıyoruz ki , iyiki kopmuşuz bu tiplerden.
Kendileri gibi olan egolu tipler ile ne halleri var ise görsünler ...
Hayatta mutlu olmanın yolu , bu tiplerden uzak durmakla oluyor.
Anlıyoruz sonunda .
Dostluk , arkadaşlık ve iyiliğin kıymeti dün bilmeyen, bir daha asla bilmez .
Sonlarıni herkes bir gün görecek...
Günlük hayatta, iş yerinde , düğünde; hava atarak, gösteriş ve teşhir yaparak sözde önemli bir insan olduklarını gösterme gayretindeler.
Oysa acınacak bir haldeler...
Bunların etrafında pervane olan salaklara şaşırıyorum...
Bu tiplerin istediği de zaten bu.
Herkesi etki altına alıp kullanmak ve sömürmek.
Tek dertleri bu.
Geçmişte çok üzülmüş olsak bile;
bugün çok mutlu ve huzurluyuz.
İyiki hayatımızda yoklar, şükürler olsun...