Son dönemde Tokat'ta sadece sosyal medya mecralarını mesken tutmuş bazı platformların, adeta mesleğin asırlık duayeniymiş gibi kurumsal hesaplarından "Algı mı, gazetecilik mi?" konulu ahlak dersleri vermeye kalkışmasını hayretle ve ibretle takip ediyoruz. Kendi ticari, sponsorlu reklam çekimleri haricinde sahada tek bir satır üretimi olmayan, ajansların ve yerel gazetelerin binbir emekle hazırladığı özel haberleri kopyala-yapıştır yöntemiyle sayfalarına taşıyan bir yapının, kalkıp gerçek gazetecileri "itibarsızlaştırma" ve "algı" yapmakla suçlaması trajikomik bir tezatlıktır.
Sormak gerekir: Siz kim, gazeteciliğin ilkelerini teraziye koymak kim?
Sosyal medyadaki isimlerinize bakıp kendinizi "gezen" ilan edebilirsiniz; ancak vizyonunuz ve icraatınız Tokat merkezin konforlu sınırları dışına çıkamayan, adeta "gezemeyen" bir dijital panodan öteye geçemiyor. Gerçek gazetecilik; kışın eksi 20 derecenin dondurucu ayazında parmakların donarken o deklanşöre basabilmektir. Yazın 40 derece sıcağın altında, fırtınalı yamaçlarda, gecenin bir yarısı herkes yatağında uyurken bir kaza haberi için yollara düşmektir. Coğrafi uzaklık bakımından en çarpıcı örneklerden biridir; Kumru sınırındaki dağ köylerinin varlığından, o yolların çamurundan ve çilesinden haberi dahi olmayan, sadece şehir merkezindeki kafelerden ve steril caddelerden ibaret bir dünyada çakılı kalmış olanların, mesleğin her türlü cefasını çekenlere habercilik ahlakı dikte etmesi kabul edilemez.
Kaleme aldıkları o çalıntı kokan metinlerde "Gazetecilik belgeyle konuşur, bilgiyle ilerler" diyerek adeta kendi varoluşlarını inkar ediyorlar. Başkalarının canla başla ürettiği, alın teri döktüğü yerel ve genel haberleri hiçbir telif, hiçbir emek ödemeden doğrudan sayfalarına aktarmayı "habercilik" sananların, "belgeden" ve "bilgiden" bahsetmesi ne kadar inandırıcıdır? Dijital dünyanın getirdiği kolaycılığı meslek edinen bu zihniyet, asıl emek hırsızlığı yaparak bu mesleğin en büyük sermayesi olan toplumsal güveni zedelemektedir.
Yazılarında dert yandıkları "kişilerin hedef alınması" veya "sistematik itibarsızlaştırma" iddiaları, aslında kendi vizyonsuzluklarını ve sahada var olamayışlarını gizlemek için sığındıkları bir mağduriyet maskesinden ibarettir. Gerçek basın, kamu adına sorgular ve belgeye dayanarak eleştirir. Sahada alın teri dökmeyen, fırtınalı tepelerde rüzgara karşı duramayan, sadece merkezdeki güvenli alanlarda telefon kaydırarak "gezen" ama fikirsel olarak yerinden milim kıpırdayamayan bir yapının, gazeteciliğin toplumsal muhalefet görevini "algı çalışması" olarak nitelendirmesi, mesleğin doğasını hiç anlamadıklarının en net kanıtıdır.
Toplumun ihtiyacı, başkalarının emeği üzerinden suni gürültü ve algı üretenler değil, hakikatin yalın sesidir. Gerçek gazeteciler kışın ayazında da yazın sıcağında da sahada, halkın yanında olmaya devam edecektir.
Bugün başkalarına çamur atarak kendi emeksizliğini, kopyala-yapıştır düzenini örtbas etmeye çalışanların bu cüreti karşısında geriye tek bir soru kalıyor:
Sahi, sizin o steril merkez sınırlarında, klavye başında yürüttüğünüz bu çark gerçekten gazetecilik mi, yoksa emeksiz, çamursuz ve ayazsız bir algı avcılığı mı?