Görmeyi herkes sanır gözde
İşitmeyi bilir kulakta
Oysa öylemi bak gör etrafta
Var bir çok şair amma
Görürler dünyayı
Gören gözde başka
Nakış nakış işlerler mısralarına
Dizerler dünyayı tespih tanesi gibi sıraya
İşittiklerini unutur duyan bir müddet sonra
Duymayan duyar sanki ta ezelde
Hisseder çünkü yürekte
Yüreği ile işitir ta derinde
Onları duymak için ister yürek
Anlamak için gerekir kabiliyet
Birde ince ruha var ihtiyaç
Bunlar yoksa sende boşa çekme emek
Onun için önemli olsada
Görmek duymak
Her kese vermiş bir kabiliyet
Sen Mevla’da hayırlısını iste oluruna bak