Tokat'ta derin bir suskunluk var dedi, kimse gerçekleri konuşmuyor.
Ölüler susar dedim. Ama yaşayanlar da susuyorsa, ortada ya korku vardır ya da kazanılmış konfor alanını koruma içgüdüsü.
Bu aralar gece yarılarına kadar teldeyim.
Konuşmalardan anladığım, camia içinde dönen iftira, yalan ve itibar suikastlerine karşı bile ses çıkmıyorsa, benim için o sessizlik tesadüf değil.
İl Başkanı neden konuşmaz.
Mesela Tokat Gazeteciler Cemiyetinde gazeteci ordusu varken neden kimse yazmaz, konuşmaz?
Tokat eli değneksiz köy mü?
Neden bazı gerçekler camianın içinde bile fısıldanmaz?
Neden yalan, kumpas denmez.
Olaylar FETÖ taktiği ile manipüle ediliyor denmez.
Çünkü susmak makamda kalmaktır.
Susmak makamdır, menfeattir.
Bazen de kazandığını, konforunu, makamını kaybetme korkusudur.
Ama asıl korkunç olanı, benimde pisliğim ortaya çıkmasın kaygısıdır.
Suç varsa ortaktır çünkü!
Ama unutmayalım, suskunluk, eninde sonunda toplumsal çürümeye dönüşür.
Evet Tokat susuyor.
Tokatı aklını kaybetmiş bir kaç müptezele mi bırakacaksınız?
Şehrimiz için yapılacak, konuşulacak onlarca faydalı iş varken, bunlara mı teslim olacaksınız?
Bu kişisel kısır döngünün sonucunda bu haldeyiz.
Bizim tek yatırımımız, yalan, iftira, dedikodu olmuş!
Bizim gençlerimiz bu şehirde nasıl gelecek hayali kuracak.
Peki ya vicdanınız rahatsız etmiyor mu sizi?
O da mı susuyor?
O da mı sus durduk yere rahatsız olma diyor.
Arkadaşlar şehir dedikodu girdabının içinde kayboluyor.
Siz susuyorsunuz.
Benim vicdanım susmuyor bilesiniz.
Vesselam
Hüseyin Kömür