2025’in ilk çeyreğinde Türkiye, tarihinin en şiddetli kuraklıklarından birini yaşamıştı. Ülke genelinde toprakların büyük bölümü yağış yetersizliğiyle mücadele ederken, tarım ve su kaynakları ciddi risk altındaydı. Ancak 2026’nın Mart ayına gelindiğinde tablo tamamen değişti.
Son üç aylık Standart Yağış Endeksi (SPI) verileri, Türkiye’nin su bütçesi açısından umut verici bir döneme girdiğini gösteriyor. Ülkenin yüzde 82’si artık pozitif SPI değerlerine sahip, yani yağışlar mevsim normallerinin üzerinde gerçekleşiyor. Mor alanlar, özellikle Tokat ve çevresinde yoğunlaşarak bölgede su rezervleri ve toprak nemi açısından adeta altın bir dönem yaşanmasına neden oluyor. Ülkenin geri kalanı ise mevsim normalleri civarında seyreden açık yeşil bölgelerle dikkat çekiyor.
Geçen yılın aksine, bu yıl kritik seviyede yağış açığı olan bölge kalmadı. Doğu ve Güneydoğu Anadolu ile İç Anadolu’nun doğusu, yoğun yağış sayesinde baraj dolulukları ve yer altı su kaynaklarında ciddi bir toparlanma yaşadı. Ege ve Marmara’da ise yağışlar normallerin biraz üzerinde seyrediyor ve tarımsal üretim açısından güvenli bir tablo sunuyor.
Meteoroloji uzmanları, mor alanların ortaya çıkmasının sadece su kaynakları için değil, aynı zamanda tarımsal üretim ve ekosistem dengesi için de kritik bir rol oynadığını vurguluyor. Geçen yıl yaşanan kuraklık nedeniyle büyük endişe yaşanmıştı, ancak 2026’nın ilk çeyreği bu endişeleri tamamen ortadan kaldırdı.
Türkiye, kuraklık riskinden bolluğa geçişin canlı bir örneğini yaşıyor. Mor alanların yoğunlaştığı Tokat ve çevresi, bu değişimin en somut göstergesi olarak öne çıkıyor. Yağış bolluğu, hem yer altı su rezervlerini besliyor hem de tarımsal üretimde verim artışına olanak tanıyor.