Kırım Kongo Kanamalı Ateşi olarak bilinen ve doğrudan hayvandan insana geçen tehlikeli hastalık, her yıl bu dönemlerde ciddi sağlık krizlerine yol açıyor. Bölge insanının hayvancılık ve tarımla olan yakın teması, enfeksiyon risk haritasında bazı illeri daha kırılgan hale getiriyor. Tıp uzmanları, koruyucu tedbirlerin alınmadığı durumlarda geri dönüşü olmayan kayıpların yaşanabileceği konusunda birleşiyor.
Hastalığın aşısı ve ilacı yok
• Kırım-Kongo Kanamalı Ateşi (KKKA) virüsünün henüz kesin bir aşısı veya özel bir antiviral ilacı yoktur.
• KKKA vakalarının yaklaşık %5’i ölümle sonuçlanabilir.
• Bireysel korunma yöntemleri, KKKA’ya karşı tek çaredir.
• Hastanelerdeki tedavi, hastanın bağışıklık sistemini desteklemeye yöneliktir.
• Virüsün vücuda girmesini engellemek, tedaviden daha önemlidir.
• Açık alanlara çıkarken uzun kıyafetler giymek ve bariyer önlemleri almak, korunmanın temelidir.
Isırılan kişinin yapmaması gereken hatalar
Vücudunun herhangi bir yerinde kene tespit eden vatandaşların yaptığı bazı geleneksel hatalar, virüsün yayılma hızını artırıyor. Parazitin üzerine alkol, kolonya dökmek ya da ateşle yaklaşmak gibi yöntemler, canlının strese girmesine ve midesindeki tüm enfekte sıvıyı insanın kan dolaşım sistemine bırakmasına neden oluyor. Yapılması gereken yegane şey, çıplak el değdirmeden cımbız veya temiz bir aparatla kenenin baş kısmından tutularak tek hamlede çıkarılmasıdır. Bu işlemi tek başına yapmaktan çekinen kişilerin ise acil olarak en yakın sağlık merkezine ulaştırılması, parazitin güvenli ellerde cerrahi olarak uzaklaştırılmasını sağlıyor.
Tokat kırsalında risk yönetimi
Geçmiş yıllardaki istatistiklere bakıldığında Orta Karadeniz ve İç Anadolu geçiş kuşağında yer alan Tokat, bu enfeksiyonun odak noktalarından biri olarak dikkat çekiyor. Tokat genelindeki köylerde ve meralarda hayvancılık yapan vatandaşların, her ahır dönüşünde mutlaka detaylı vücut taraması yapması gerekiyor. Kulak arkaları, dizlerin arka kısımları ve saç kökleri canlının en sevdiği gizlenme alanları arasında bulunuyor.
