Kaya; Bizler Anadolu’nun her sokağında ışığı yanan dükkânların temsilcileriyiz.Bizler sabah duasıyla kepenk açan, akşam siftahsız dükkân kapatsa da vergisini, sigortasını, kirasını ödemeye çalışan küçük esnafın sesiyiz.
Bugün küçük esnafımız tarihinin en ağır ekonomik darboğazlarından birini yaşamaktadır.
Son yıllarda artan elektrik, su, doğalgaz, kira, stopaj, personel ve ürün maliyetleri; yüksek kredi faizleri, banka POS komisyonları, SGK prim yükleri, cezalar ve sürekli artan denetim baskıları esnafımızı artık taşıyamayacağı bir noktaya sürüklemiştir.
Kamuoyuna “72 ay yapılandırma” olarak sunulan düzenleme ise maalesef esnafımız açısından gerçek bir çözüm olmamıştır.
Çünkü bugün getirilen sistemde küçük esnaf, ana borcu kadar hatta bazı durumlarda ana borcun da üstünde faiz yüküyle karşı karşıya bırakılmaktadır. Bu şartlarda yapılan bir düzenleme, yapılandırma değil; borcun ötelenerek daha da büyütülmesidir.
Esnaf artık şunu açıkça söylemektedir:
“Ben borcumu inkâr etmiyorum.Ama bu faiz yüküyle ödeme gücüm kalmadı.”
Bu nedenle çağrımız nettir:
Türkiye Büyük Millet Meclisi, Hazine ve Maliye Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile Ticaret Bakanlığı acilen ortak bir kriz komisyonu kurmalıdır.
Bu komisyon masa başında değil, sahada çalışan küçük esnafın gerçekleriyle hareket etmelidir.
Çünkü mesele yalnızca borç meselesi değildir.Mesele; Türkiye’nin ekonomik ve sosyal omurgasının ayakta kalma meselesidir.
Bugün kapanan her dükkân;
* Bir ailenin geçim kapısının kapanmasıdır.• Bir ustalığın, bir sanatın yok olmasıdır.• Bir çırağın geleceğinin kararmasıdır.• Bir mahallenin güven duygusunun eksilmesidir.• Bir insanın işsizlik ordusuna katılmasıdır.
Daha acısı ise şudur:
Yıllarını esnaflığa vermiş birçok insan, yaşından dolayı yeniden iş bulamamaktadır. Bu durum yalnızca ekonomik değil; psikolojik, sosyal ve ailevi yıkımları da beraberinde getirmektedir.
Bugün birçok aile dağılma noktasına gelmiştir.
Bu nedenle artık “yaptık oldu” anlayışı değil; “nasıl yaşatırız” anlayışı hâkim olmalıdır.
Anayasamızın 173. maddesi açıkça devletin esnaf ve sanatkârı koruyup kollamasını emretmektedir.
Biz de diyoruz ki:
Küçük esnaf korunursa piyasa korunur.Küçük esnaf yaşarsa mahalle yaşar.Küçük esnaf ayakta kalırsa enflasyonla mücadele güçlenir.
Çünkü küçük esnafın küçülmesi; piyasada tekelleşmeyi, tekelleşme ise kontrolsüz fiyat artışlarını beraberinde getirmektedir. Bunun bedelini bugün yalnızca esnaf değil, tüm vatandaşlarımız ödemektedir.
Bu sebeple taleplerimiz açıktır:
* Yapılandırma faizleri esnafın ödeyebileceği seviyelere çekilmelidir.• SGK prim borçları ve ihya süreçleri yeniden düzenlenmelidir.• Gecikme faizleri ve cezalar ciddi şekilde hafifletilmelidir.• Bankaların yüksek POS komisyonlarına sınırlama getirilmelidir.• Küçük esnafa düşük faizli ve erişilebilir can suyu kredileri sağlanmalıdır.• Kapanan iş yerlerinin yeniden ekonomiye kazandırılması için özel teşvik paketleri hazırlanmalıdır.• Gençlerin esnaflığa ve sanatkârlığa özendirilmesi için yeni destek modelleri oluşturulmalıdır.
Ahilik kültürü bu topraklarda bin yıldır sadece ticaret değil; dürüstlüğün, emeğin, dayanışmanın ve toplumsal vicdanın adı olmuştur.
Bugün yapılması gereken şey yalnızca borç toplamak değildir.Asıl mesele; esnafı yaşatmaktır.
Çünkü esnaf bu ülkenin sigortasıdır.Esnaf bu milletin hafızasıdır.Esnaf bu devletin sokaktaki gücüdür.
Buradan Gazi Meclisimize ve ilgili tüm bakanlıklarımıza sesleniyoruz:
Henüz geç kalınmıştır ama hâlâ pişmanlık noktasına gelinmemiştir.
Bugün atılacak doğru adımlar yarının ekonomik ve toplumsal çöküşünü önleyecektir.
Küçük esnaf için artık günü kurtaran değil; geleceği kurtaran kararlar alınmalıdır.
Bizler çözüm istiyoruz.Gerçekçi, vicdanlı ve sürdürülebilir çözümler…
Çünkü amaç sadece tahsilat değil;Bu ülkenin esnafını, ahiliğini, üretimini ve toplumsal huzurunu yaşatmaktır.