Bu eşsiz topoğrafik ve iklimsel çeşitlilik, şehrin bitki örtüsüne de doğrudan yansımıştır. Tokat coğrafyasında en yaygın bitki türünü tek bir isimle sınırlamak oldukça zordur; ancak ilin genel alanına yayılan ormanlık araziler dikkate alındığında Meşe (Quercus) ve Kayın (Fagus) ağaçlarının sayısal olarak olağanüstü bir üstünlüğü göze çarpar.
Ormanların Vazgeçilmezi: Meşe ve Kayın Ağaçları
Daha iç kesimlere ve güneye doğru inildikçe, kayın ağaçlarının yerini kuraklığa daha toleranslı olan farklı meşe türleri ve karaçamlar almaya başlar. Meşe ağaçları, Tokat'ın dağlık alanlarındaki toprak kaymalarını önleyen en büyük doğal bariyer konumundadır. Derin kök yapıları sayesinde zorlu kış şartlarına ve yaz kuraklıklarına mükemmel uyum sağlarlar. Orman altı florasında ise orman gülü ve kuşburnu çalılıkları oldukça yaygındır. Ancak Tokat dendiğinde, doğada kendiliğinden yetişen ve yöre halkı tarafından büyük değer gören Mahlep (Prunus mahaleb) ağacını anmadan geçmek mümkün değildir. Tokat'ın dağ yamaçlarında ve kırsal alanlarında son derece yaygın olan mahlep, yörenin floristik sembollerinden birisi haline gelmiştir.
Bağcılık Kültürü ve Karasal İklimin Etkisiyle Şekillenen Flora
Ormanların dışında kalan düzlüklerde ve özellikle Kazova ile Kelkit vadilerinde ise insan eliyle şekillendirilmiş devasa bir bitki örtüsü göze çarpar: Asma (Vitis vinifera). Tokat'ın bağcılık kültürü o kadar köklüdür ki, narince üzümünün yetiştirildiği uçsuz bucaksız üzüm bağları, şehrin tarımsal florasının en yaygın ve en bilinen parçasıdır.
• Tokat’ta yaz aylarında asma bağları şehre yeşil bir görünüm kazandırır.
• Artova ve Zile gibi güney ilçelerinde karasal iklim etkisini gösterir.
• Ağaçlık alanlar yerini bozkır bitkilerine, ot türlerine ve geven çalılıklarına bırakır.
