Artan yaşam maliyetleri, milyonlarca çalışan için emeklilik planlarını değiştirdi. Konut ve sağlık giderleri yükselirken borç yükü, çocuklara verilen maddi destek ve yetersiz tasarruf, emeklilik yaşına gelenlerin çalışma hayatından ayrılmasını güçleştiriyor. Ebeveynlerin yüzde 61’inin yetişkin çocuklarına maddi yardım sağlaması, aile bütçesindeki baskının boyutunu gösteriyor. Üstelik daha uzun yaşam süresi, emeklilik döneminde karşılanması gereken toplam harcamayı büyütüyor. Birikimler daha uzun yıllara bölünürken sağlık ve bakım maliyetleri bütçede giderek daha fazla yer kaplıyor.
Emeklilik birikimleri eriyor
Yetişkin çocuklara sağlanan maddi destek, emeklilik birikimleri için ayrılabilecek parayı azaltıyor. Yüksek üniversite maliyetleri ve öğrenci kredileri yalnızca gençlerin değil, ebeveynlerin bütçesini de etkiliyor. Konut fiyatlarındaki yükseliş ise ev sahibi olma yaşını geciktiriyor. Böylece bazı çalışanlar emeklilik dönemine konut kredisi ve kredi kartı borçlarıyla giriyor. Gıda, ulaşım, sağlık ve dijital abonelikler gibi sürekli giderler de tasarruf için kalan payı daraltıyor.
Bireysel birikime dayalı sistemlerin yaygınlaşmasıyla yatırım kararlarının sorumluluğu da daha fazla çalışana geçiyor. Bu şartlar, emeklilik yaşına ulaşmanın iş hayatından ayrılmak için tek başına yeterli olmadığı yeni bir tablo yaratıyor.
