43 yıllık evliliklerini sonlandırmak isteyen çift, karşılıklı olarak Aile Mahkemesi'nde boşanma davası açtı. Emekli öğretmen olan kadın, memur emeklisi eşinin uzun yıllardır şans oyunları oynadığını, borçlarını ödemediğini ve bu nedenle aile bütçesinin sarsıldığını ileri sürdü. Kadın, alacaklıların zaman zaman eve geldiğini, faturaların dahi ödenemediğini iddia etti. Ayrıca eşinin kendisine hakaret ettiğini ve yargılamayı uzatmak amacıyla karşı dava açtığını savundu.
Erkek ise mahkemeye sunduğu savunmada, evlilik birliğinin bozulmasına eşinin davranışlarının neden olduğunu öne sürdü. Sürekli hakarete uğradığını, evden kovulduğunu ve psikolojik baskı gördüğünü belirten erkek, maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talebinde bulundu. Tarafların karşılıklı iddiaları üzerine mahkeme, tanık anlatımları ve dosyadaki delilleri ayrıntılı şekilde değerlendirdi.
Sürekli ev eşyası değiştirmek boşanmada ağır kusur sayıldı
İlk derece mahkemesi, erkeğin şans oyunları oynayarak aile ekonomisini olumsuz etkilediğini ve borçları nedeniyle alacaklıların eve geldiğini tespit etti. Bununla birlikte kadının da eşine hakaret ettiği, eşinin ailesiyle görüşmesini engellediği, eve misafir kabul etmediği ve ev eşyalarını sürekli değiştirerek gereksiz harcamalara yol açtığı belirlendi.
Mahkeme, bu davranışların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına daha fazla etki ettiği sonucuna vardı. Kadının maddi ve manevi tazminat ile nafaka talepleri reddedilirken, erkek lehine 5 bin TL maddi ve 5 bin TL manevi tazminata hükmedildi. Kararın ardından dosya istinaf ve temyiz süreçlerinden geçti.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu son noktayı koydu
Dosya önce Bölge Adliye Mahkemesi'ne taşındı. İstinaf mahkemesi tarafların eşit kusurlu olduğuna karar verdi. Ardından dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, bu değerlendirmeyi uygun bulmayarak kararı bozdu. İlk derece mahkemesinin direnme kararı sonrasında uyuşmazlık Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun önüne geldi.
Kurul, dosyadaki tüm delilleri yeniden değerlendirerek erkeğin şans oyunları oynamasını kusur olarak kabul etti. Ancak kadının eşine hakaret etmesi, onu evden kovması, yatakları ayırması, eve misafir kabul etmemesi ve sürekli ev eşyalarını değiştirerek aile bütçesine gereksiz yük getirmesinin daha ağır kusur oluşturduğuna hükmetti. Ayrıca erkeğin eşine ve çocuklarına küfür ettiği yönündeki iddiaların tanık ifadelerindeki çelişkiler nedeniyle ispatlanamadığı belirtildi.
