Tokat’ın 41 yıllık efsanesi, Gaziosmanpaşa Stadyumu, dozerlerin homurtusuyla tarih sahnesinden yavaş yavaş çekiliyor.

Vurulan ilk kazma, nesillerin ortak hafızasını da yerle bir ediyor gibi.

1984’ten beri şehrimizin futbol nabzını tutan, Tokatspor’un zafer çığlıklarına, yenilgi gözyaşlarına, yağmurda çamura batan ayakkabılara, tribünlerdeki o coşkulu tezahüratlara tanıklık eden o eski dost, elveda diyor.

Şimdi herkes aynı soruyu soruyor, Yerine ne gelecek?

Resmi açıklamalara göre aynı yerde, daha modern, daha güvenli, “FIFA standartlarına” göz kırpan bir spor kompleksi yükselecek.

Çok amaçlı olacak; sadece futbol değil, gençlik etkinlikleri, belki atletizm, kültürel organizasyonlar.

Yaşayan bir stadyum diyorlar.

Proje bitmek üzereymiş, yıkım biter bitmez inşaat başlayacak deniyor.

Ama detaylar hâlâ biraz sisli.

Kaç kişilik olacak?

Tam FIFA maçlarına ev sahipliği yapacak seviyede mi?

Ne zaman bitecek?

Tokatspor, süper lige çıkacak mı?

Tokatlı sporseverlerin aklında bunlar var.

Tabii ki şehir merkezinin en kıymetli arsalarından birinde böyle bir alan boş kalınca, hemen hayaller devreye giriyor.

Bazıları “AVM olsun, boğulmadan alışveriş yapalım” diyor gülerek.

Kimisi “park, bahçe, sosyal donatı alanları yapılsın, şu yeşil alan özlemi bitsin” diye iç geçiriyor.

Kimi de “Arda Güler’li Real Madrid’le Avrupa finali oynayalım” diye şaka yapıyor ki bu sonuncusu en azından motive edici!

Ama işin aslı şu, Tokat’ın tek eksiği stadyummuş gibi bir algı oluşturuldu yıllardır.

Hatırlarsınız, mitingde Cumhurbaşkanımız “Eyyy Tokaaat… Benden ne istiyorsunuz?” diye sorunca, hep bir ağızdan “Stadyum istiyoruz!” diye gürlemiştik.

Şimdi o istek gerçekleşiyor sayılır; yıkım başladı, yenisi geliyor.

Tokatın tek eksiği stadyummuydu?

Peki ya diğer eksikler?

Sanayi, tarım, istihdam, eğitim, altyapı…

Ekmek, aş var mı?

Onlar da “stadyum kadar” konuşuluyor mu?

Şehir bazen öyle bir coşkuyla tek bir şeye sarılıyor ki, sanki o tamamlanınca her şey hallolacakmış gibi hissediyor.

Stadyum bitince daha Cumhurbaşkanımızdan bir şey istememize gerek yok!

İstedik yapılıyor.

Oysa layık olduğumuz idareyle idare oluyoruz; bazen de layık olduğumuz projelerle…

Stadyum güzel olacak, modern olacak, belki bir gün Avrupa kupası maçı bile görürüz (hayal etmek bedava).

Ama asıl beklentim benim, şehrin her katmanının işçisi, köylüsü, memuru, emeklisi, sanayicisi, öğrencisi gerçekten hiçbir eksiğimiz kalmadı diyebileceği bir Tokat olması.

Şimdilik dozerler çalışıyor, toz duman yükseliyor.

Çocukluk anılarımız biraz daha dağılıyor havaya.

Hayırlı olsun Tokat’ımıza.

Ben sessizce seyrediyorum dozerleri?

Ama iftar sonrası bir çay içip izlemeye değer bence.

Hayırlı ramazanlar.

Vesselam

Hüseyin Kömür