Eve geldi başı dumanlı
Uğramış meyhaneye bilmiyor nedeni
Evde bekler eşi ile üç çocuğu
Sofrada var çok eksikleri bu neyin nesi
Attı kendini sedire yok mecali
Ayağında potin altı yamalı
Cebinde kalmamış mangırı
Yüzü tutmuyor baka eşine bu kaçıncı
Eşi yinede çözdü ayakkabısını
Çıkartı üstünü yatırdı yerine
Baktı bir ona
Birde çocuklarına aktı kanı yüreğine
Üç çocuk ile ne etmeli
Kara kara düşündü bu defa çözmeli
Artık bıçak dayandı kesiyor kemiği
Ya buna son vermeli yada gitmeli
Kararı kesin çekemiyor artık
Sabah ola hayır ola diyerek
Sabahı beklemeli
Bu sabah hayatın dönüm noktası olmalı
Gece döndü bir oyana bir buyana
Aldı verdi bu neydi geldi başına
Suçladı anasını babasını
Hatıra gönüle verdiniz niye beni
Çektiğim çileyi görün şimdi
Akranlarım yaşarken hayatı
Ben niye çekeyim bu çileyi
Lakin var üç çocuğum büker boynumu
Aldı verdi içinde geçirdi adeta dünyayı
Bir türlü sonuç alamadı sabahı bekledi
Gün ağardı güneş tepeye yükseldi
Bizimkisi uyanmış gitmiş helaya
Yıkadı yüzünü döndü geriye
Şimdi artık bekler beni
Girdi yanına tam başlarken söze
Kesti sözünü süzdü gözünü
Yumruk etti elini vurdu salladı masayı
Dedi konuşma söyleme bana
Haklısın biliyorum yok sözüm sana
İşte vurdum masaya söz sana
Artık gitmeyeceğim hiç bir yere
İyilik ile yapacağım muamele size
Çalışıp kazanacağım düşeceğim işimin peşin
Düşkün olup erkenden geleceğim evime
Mutluluğu arayacağım evimde
Baktı yüzüne vardı mahcubiyeti
Yılların yanlışı vurmuş adata yüzüne
Der sanki çektirdin boşuna
Bunca size çile
Sevindi güldü yüzü
Beklediği işte tamda buydu
Etmedi tek laf gereği yoktu
Sadece güveniyorum sana dedi
Daha önce böyle hiç dememişti
Bu defa kararlı eşini gördü
Duam kabul oldu dedi
Geçte olsa işler yoluna girdi
