Ey ölüm
Biliyorum geleceksin
Ey ölüm
Hatta kapıyı tıklatmadan
Ansızın hiç haber vermeden
Bakmayacaksın gözümün yaşına
Gurbettekinin gelip gelmediğine
Yarım kalmış işimin fırsat vermeyeceksin
Dahi bitirmeme
Bekleyenler varmış beni
Hasretimi çeken hasreti
Daha büyüteceğim evladımın yarını
Ölüm ilgilendirmiyor mu seni
Ölüm bakmayacaksın bilirim
Elimdeki işe yetişmesi gerek siparişe
Gözümdeki yaşa hasret çeken gönlüme
Ocaktaki aşıma, borcuma harcıma
Bilirim; ne davet edilmeyi
Ne halahat yollamayı
Ne de şimdilerde moda olan mesajımı
Beklemeden geleceksin
Belki açken belki de tokken geleceksin
Belki uykudan belki uykusuzken
Belkide tam düzene koymuşken işimi
Tamam deyip sürerken sefasını
Geleceksin
Heveslerimi almamışken
Yada Hevesim ile yoldaş iken
Yada tam bir işi için anlaşırken
Geleceksin üstelik sessizce
Ölüm hep bu şekil de gördük seni
Yetim bıraktın kimini
Babasız /anasız büyüttün bebeyi
Dul koydun gencecik bedenleri
İnsanlar sıra ile beklese de seni
Sen şaşırtın hep onları
Çocuğu genci ihtiyarı
Senin için hepsi aynı
Ölüm bilirim seni
Açtığın kapıları
Kapattığın evleri hanları hamamları
Tükettiğin yarınları
Seni nimet gibi bekleyenleri
Sen ölümsün
Ölümsüzlüğe yollayansın
Aslında dostuz bilirim seninle
Dostluğumuz başladı ta doğumla
Kızmıyorum kızamıyorum sana
Küs hiç değilim sevdiklerimi alsan da
Çünkü emanet verildi bu can bana
Vakti geldiğinde emaneti almak görevi sana
