İnsan, hayatındaki bazı nimetlerin kıymetini ne yazık ki çoğu zaman yanındayken tam anlayamıyor.

Anne ve baba da bunların başında geliyor.

Onlar hayattayken her şey ne kadar doğal geliyor bize…

İstediğimiz zaman telefonu açıp annemizin sesini duymak, “Anne, nasılsın?” demek; babamızı arayıp “Baba, sana bir şey danışacağım…” diye söze başlamak…

Başımız sıkıştığında fikirlerine, dara düştüğümüzde dualarına sığınmak…

Sanki bütün bunlar hiç bitmeyecekmiş gibi düşünüyoruz.

Ta ki bir gün telefon rehberindeki o isim artık hiç çalmayana kadar…

Bazen özlem ağır basar. Annenizin veya babanızın yıllardır rehberinizde duran numarasını ararsınız.

Telefon çalar…
Ama karşıdan o tanıdık ses gelmez.
İnsan kendini avutmaya çalışır:

“Belki namaz kılıyor…”
“Belki telefonu duymadı…”

“Belki birazdan döner…”

Fakat kalbinizin derinliklerinde gerçeği bilirsiniz.

Anne ve babasızlık, çatısı uçmuş bir ev gibidir. Duvarlar yerindedir, hayat devam eder; ama insanı yağmurdan, rüzgârdan ve hayatın fırtınalarından koruyan o çatı artık yoktur.

İnsan kaç yaşına gelirse gelsin, anne ve babasını kaybettiğinde içindeki çocukla baş başa kalır.

Bir annenin duasını, bir babanın “Merak etme, ben buradayım.” diyen sesini özler.

Yüce Rabbimiz, anne ve babaya verdiği değeri şöyle bildiriyor:
“Rabbin, yalnız kendisine kulluk etmenizi ve anne babaya iyilik etmenizi emretti.”
(İsrâ, 23)
Ve onların yaşlılıklarında kendilerine “öf” bile demememizi, güzel söz söylememizi emrediyor.

Öyleyse anne ve babamız hayattaysa sevgimizi yarına bırakmayalım.

Bugün arayalım.
Bugün ellerini öpelim.
Bugün gönüllerini alalım.

Kırdıysak özür dileyelim. Uzak kaldıysak ziyaret edelim. Çünkü bazı pişmanlıkların telafisi yoktur.

Bir gün telefon rehberinde hâlâ kayıtlı duran o numarayı aramak isteyip de arayamadığımızda, söylemek istediğimiz sözler içimizde kalabilir.

Anne ve babamız ahirete göçmüşse, onları dualarımızda yaşatalım.

Bir Fatiha okuyalım, hayırla analım, onlar adına iyilikler yapalım.
Unutmayalım:

Bazı numaralar rehberden silinmez. Sadece artık hiç çalmaz.

Ve bazı sesler, telefonlardan silinse bile insanın kalbinden asla silinmez.

Allah, hayatta olan anne ve babalarımıza sağlık ve huzur; ahirete irtihal edenlere rahmet eylesin.
Âmin.