Bilindiği gibi, eski bakanlardan Fatma Betül Sayan Kaya şüpheli sıfatıyla savcılığa ifadeye çağrıldı ve mahkemece tutuklandı. İşlemleri sırasında gözyaşlarına hâkim olamadığı, basına yansıyan fotoğraflardan görülmektedir. Bu denli kamuoyunu meşgul eden ve haklı olarak toplumda endişe yaratan bu durumda olanlar tutuklanırken, neden aynı işlem eski bakan ve bir partinin genel başkan yardımcısı olan bu etkili ve yetkili şahsa uygulanmıyor? Toplumda bu yönde bir endişe vardı. Tutuklama işlemiyle kamuoyundaki bu beklenti de gerçekleşmiş oldu.
Eskilerde söylenen bir deyim vardır: “İnsanoğlunun gözünü ancak toprak doyurur.” Ne kadar doğru bir tespit! Bu nasıl bir hırs? Milyonlar birkaç ayda milyarlara dönüşüyor. Oh ne güzel, taş attı da kolu mu yoruldu? Para miktarının telaffuzu bile zor: Milyarlar! Ne biçim doyumsuzluk, ne biçim açgözlülük?
Bu tür insanlar, bu denli para kazanma isteğiyle hareket ederken bunu güç, makam, nüfuz, doyumsuzluk ve çıkar ilişkileri gibi birçok nedenle sonuca taşıyorlar.
Eski bakanla ilgili olarak da basına yansıyan iddialar ve raporlardan bu anlaşılıyor. Tasfiye kararının bir gün öncesinde, iki gün beklenmesi gereken takas işlemine tabi tutulmadan aynı gün satılan hisselerin hesaba geçirilmesi, bunun açık göstergesi olarak tutuklanması gerekçesini oluşturuyor.
Adli işlemler kendi kulvarında elbette ki yürüyecek; bu bizim işimiz değil.
Bu olaydan ders çıkarılması ve tüm siyasiler ile yetkili, etkili, makam, mevki ve nüfuz sahibi olanların bunu örnek alması gerekir.
Tarih, doyumsuzluğun, aşırı hırs ve kibir bileşenlerinin insanları nasıl felakete sürüklediğine sayısız kez şahit olmuştur. İşte Fatma Betül Sayan Kaya da bu örneklerden biridir.
Siyasilerin ve mevki ve makam sahiplerinin nüfuzlarını kötüye kullanarak rüşvet ve yolsuzluğa yönelmesinin ardında genellikle zayıf denetim yatar. Bu eksiklik sonucunda bu yola tevessül edenler, ahlaki ve etik değerlerden yoksun kalırlar. Bunun nedeni; toplumsal etik kuralların zayıfladığı, şeffaflık kültürünün yerleşmediği ve kamu yararı kavramının ikinci plana atıldığı ortamlarda bireysel çıkarların kamusal sorumlulukların önüne geçmesidir. Hepsinden önemlisi ise kul hakkına riayet edilmemesi, bir gün ahirette ve bu dünyada hesap verileceğinin göz ardı edilmesidir. Sonuç; bu dünyada gözyaşı, sıkıntı ve hücre mahpusluğu, ahirette ise işin Allah’a kalmasıdır.
Ayrıca şunu da unutmamak lazımdır ki eskilerin deyimiyle: “Zenginin yediği süt ile sütlaç, fakirin yediği bulgur ile bulamaç; sabah oldu mu o da aç, o da aç...” Dünya bundan ibarettir.
Bizden söylemesi...