Bazı yazılar var ki, yazıldığı gün değil, yıllar sonra daha çok şey anlatıyor...

Hasan Celal Güzel’in yıllar önce kaleme aldığı “Meğer ben ne enayiymişim…” başlıklı yazısını bugün yeniden okuyunca benim aklınlma ister istemez şu soru geliyor:

Biz ne zaman devlet hizmetini böyle bir anlayıştan uzaklaştırdık?

Hasan Celal Güzel, devlet görevinde bulunduğu yıllarda devletin kalemini, kâğıdını, arabasını kendi malı gibi görmemişti.

Çocuklarını devletin imkânlarından uzak tutmuş, makam aracını ailesinin hizmetine vermemiş, lojmanda oturmamış, koruma kullanmamış, hediye kabul etmemişti.

Siyaseti zenginleşme kapısı olarak görmemişti.

Görevden ayrıldığında geriye büyük bir servet değil, kitaplarını bırakmıştı.

Bütün bunları anlatırken de kendisiyle alay eder gibi:

“Meğer ben ne enayiymişim!”

diyordu.

Bugün bu cümle insanın içine oturuyor.

Devlet malını korumak enayilik değildir.

Milletin parasını kendi paran gibi görmek enayilik değil.

Makamı fırsata çevirmemek enayilik değil.

Siyasetten ve kamu görevinden zenginleşmeden ayrılmak enayilik değil.

Bunların adı ahlaktır.

Bunların adı emanettir.

Bunların adı devlet adamlığıdır.

Devletin parası kimin parasıdır?

Milletin.

O para; asgari ücretlinin maaşından kesilen vergidir.

Emeklinin sofrasından çıkan paradır.

Esnafın, çiftçinin, işçinin alın teridir.

Bu nedenle kamu kaynaklarını kullanırken gösterilecek hassasiyet, aslında milletin hakkına gösterilen hassasiyet.

Makamlar geçici.

Koltuklar geçici.

Unvanlar geçici.

Makam araçları, lojmanlar, imkânlar bir gün geride kalır.

İnsanın geride bıraktığı ise yaptığı iş ve taşıdığı emanet.

Belki bugün en çok ihtiyacımız olan şey, “Ben bundan ne kazanırım?” sorusundan önce,

“Millet bundan ne kazanır?”

diye sorabilmek.

Hasan Celal Güzel’in “enayilik” diye anlattığı şey, aslında kaybettiğimiz bir kamu ahlakının hatırlatması.

Keşke bugün devlet görevinde bulunan herkes bu yazıyı bir kez daha okusa.

Keşke hepimiz aynı soruyu kendimize sorsak:

Devlet bize mi ait, yoksa biz devlete emanet miyiz?

Cevap belli.

Devlet bizim şahsi malımız değil.

Biz, milletin emanetini taşıyoruz.

Allah rahmet eylesin Hasan Celal Güzel.

Belki de bugün, sizin “enayilik” dediğiniz o anlayışa her zamankinden daha fazla ihtiyacımız var.

Vesselam.